Meleager of Gadara

“Ἀχήεις τέττιξ, δροσεραῖς σταγόνεσσι μεθυσθείς,  ἀγρονόμαν μέλπεις μοῦσαν ἐρημολάλονἄκρα δ᾽ ἐφεζόμενος πετάλοις, πριονώδεσι κώλοις  αἰθίοπι κλάζεις χρωτὶ μέλισμα λύρας.ἀλλά, φίλος, φθέγγου τι νέον δενδρώδεσι Νύμφαις  παίγνιον, ἀντῳδὸν Πανὶ κρέκων κέλαδον,ὄφρα φυγὼν τὸν Ἔρωτα, μεσημβρινὸν ὕπνον ἀγρεύσω  ἐνθάδ᾽ ὑπὸ σκιερᾷ κεκλιμένος πλατάνῳ.”

“Ἁ φίλερως χαροποῖς Ἀσκληπιὰς οἷα γαλήνηςὄμμασι συμπείθει πάντας ἐρωτοπλοεῖν.”

“Ἔγχει, καὶ πάλιν εἰπέ, πάλιν, πάλιν “Ἡλιοδώρας”  εἰπέ, σὺν ἀκρήτῳ τὸ γλυκὺ μίσγ᾽ ὄνομα:καί μοι τὸν βρεχθέντα μύροις καὶ χθιζὸν ἐόντα,  μναμόσυνον κείνας ἀμφιτίθει στέφανον.δακρύει φιλέραστον ἰδοὺ ῥόδον, οὕνεκα κείναν  ἄλλοθι, κοὐ κόλποις ἁμετέροις ἐσορᾷ.”