“Ἀνέρα λυσσητῆρι κυνὸς βεβολημένον ἰῷ  ὕδασι θηρείην εἰκόνα φασὶ βλέπειν.λυσσώων τάχα πικρὸν Ἔρως ἐνέπηξεν ὀδόντα  εἰς ἐμέ, καὶ μανίαις θυμὸν ἐληίσατο:σὴν γὰρ ἐμοὶ καὶ πόντος ἐπήρατον εἰκόνα φαίνει,  καὶ ποταμῶν δῖναι, καὶ δέπας οἰνοχόον.”