“Τὰν ἐκφυγοῦσαν ματρὸς ἐκ κόλπων, ἔτιἀφρῷ τε μορμύρουσαν, εὐλεχῆ Κύπρινἰδὼν Ἀπελλῆς, κάλλος ἱμερώτατον,οὐ γραπτόν, ἀλλ᾽ ἔμψυχον ἐξεμάξατο.εὖ μὲν γὰρ ἄκραις χερσὶν ἐκθλίβει κόμαν,εὖ δ᾽ ὀμμάτων γαληνὸς ἐκλάμπει πόθος,καὶ μαζός, ἀκμῆς ἄγγελος, κυδωνιᾷ:αὐτὰ δ᾽ Ἀθάνα καὶ Διὸς συνευνέτιςφάσουσιν ‘ὦ Ζεῦ, λειπόμεσθα τῇ κρίσει.’”