“Εἰμί μὲν οὐ φιλόοινος: ὅταν δ᾽ ἐθέλῃς με μεθύσσαι,   πρῶτα σὺ γευομένη πρόσφερε, καὶ δέχομαι.εἰ γὰρ ἐπιψαύσεις τοῖς χείλεσιν, οὐκέτι νήφειν   εὐμαρὲς, οὐδὲ φυγεῖν τὸν γλυκὺν οἰνοχόονπορθμεύει γὰρ ἔμοιγε κύλιξ παρὰ σοῦ τὸ φίλημα,   καί μοι ἀπαγγέλλει τὴν χάριν ἣν ἔλαβεν.”