Agathias

“Εἰ μὲν ἀπὸ Σπάρτης τις ἔφυς, ξένε μή με γελάσσηις· οὐ γὰρ ἐμοὶ μούνηι ταῦτα τέλεσσε Τύχη·εἰ δέ τις ἐξ Ἀσίης, μὴ πένθεε· Δαρδανικοῖς γὰρ σκήπτροις Αἰνεαδῶν πᾶσα νένευκε πόλις.εἰ δὲ θεῶν τεμένη καὶ τείχεα καὶ ναετῆρας ζηλήμων δηίων ἐξεκένωσεν Ἄρης,εἰμὶ πάλιν· βασίλεια σὺ δ', ὦ τέκος, ἄτρομε Ῥώμη, βάλλε καθ' Ἑλλήνων σῆς ζυγόδεσμα δίκης.”

“Τῇ Παφίῃ στεφάνους, τῇ Παλλάδι τὴν πλοκαμῖδα,Ἀρτέμιδι ζώνην ἄνθετο Καλλιρόη:εὕρετο γὰρ μνηστῆρα τὸν ἤθελε, καὶ λάχεν ἥβηνσώφρονα, καὶ τεκέων ἄρσεν ἔτικτε γένος.”

“Εἰργομένη φιλέειν με κατὰ στόμα δῖα Ῥοδάνθη   ζώνην παρθενικὴν ἐξετάνυσσε μέσην,καὶ κείνην φιλέεσκεν ἐγὼ δέ τις ὡς ὀχετηγὸς   ἀρχὴν εἰς ἑτέρην εἷλκον ἔρωτος ὕδωρ,αὐερύων τὸ φίλημα: περὶ ζωστῆρα δὲ κούρης   μάστακι ποππύζων, τηλόθεν ἀντεφίλουν.ἦν δὲ πόνου καὶ τοῦτο παραίφασις: ἡ γλυκερὴ γὰρ   ζώνη πορθμὸς ἔην χείλεος ἀμφοτέρου.”

“Εἰμί μὲν οὐ φιλόοινος: ὅταν δ᾽ ἐθέλῃς με μεθύσσαι,   πρῶτα σὺ γευομένη πρόσφερε, καὶ δέχομαι.εἰ γὰρ ἐπιψαύσεις τοῖς χείλεσιν, οὐκέτι νήφειν   εὐμαρὲς, οὐδὲ φυγεῖν τὸν γλυκὺν οἰνοχόονπορθμεύει γὰρ ἔμοιγε κύλιξ παρὰ σοῦ τὸ φίλημα,   καί μοι ἀπαγγέλλει τὴν χάριν ἣν ἔλαβεν.”