“Ἀρχόμενος γαῖάν τε καὶ εὐρέα πόντον ἀείδεινκαὶ ποταμοὺς πόλιάς τε καὶ ἀνδρῶν ἄκριτα φῦλα,μνήσομαι Ὠκεανοῖο βαθυρρόου. ἐν γὰρ ἐκείνῳπᾶσα χθών, ἅτε νῆσος ἀπείριτος, ἐστεφάνωται,οὐ μὲν πᾶσα διαπρὸ περίδρομος, ἀλλὰ διαμφὶςὀξυτέρη βεβαυῖα πρὸς ἠελίοιο κελεύθους,σφενδόνῃ εἰοικυῖα· μίαν δέ ἑ καίπερ ἐοῦσανἄνθρωποι τρισσῇσιν ἐπ᾿ ἠπείροισι δάσαντο·πρώτην μὲν Λιβύην, μετὰ δ᾿ Εὐρώπην Ἀσίην τε.”