“Ἄλδος μέν, ᾧ πολλὴν εἰδέναι χάριν ἅπαντες ὀφείλουσιν οἱ σπουδαῖοι, τὰ ναυάγια τῶν ἑλληνικῶν βιβλίων, κινδυνεύοντα πάντως ἀπολέσθαι καὶ καταποντισθῆναι, ἐκ τῶν ἐνόντων ἀνασώζει, πολλαπλασιάζων ἑκάστοτε καὶ ἀνθ᾿ ἑνὸς ἀντιγράφου, καὶ τούτου σπανίως εὑρισκομένου, χίλια τοῖς φιλολόγοις ἐπιδιδούς, συναιρομένου τοῦ γονιμωτάτου τῶν τύπων σοφίσματος, οὓς εἴπερ οἱ θεοὶ τοῖς παλαιοῖς ἐδωρήσαντο χρόνοις, οὐδενὸς ἄν, τό γε νῦν ἔχον, ἦμεν ἐστερημένοι τῶν πολλῶν ἐκείνων καὶ θαυμαστῶν βιβλίων.”