Pseudo-Platonica

“Ἄλσος δ᾿ ὡς ἱκόμεσθα βαθύσκιον, εὕρομεν ἔνδονπορφυρέοις μήλοισιν ἐοικότα παῖδα Κυθήρης.οὐδ᾿ ἔχεν ἰοδόκον φαρέτρην, οὐ καμπύλα τόξα,ἀλλὰ τὰ μὲν δένδρεσσιν ὑπ᾿ εὐπετάλοισι κρέμαντο·αὐτὸς δ᾿ ἐν καλύκεσσι ῥόδων πεπεδημένος ὕπνῳεὗδεν μειδιόων· ξουθαὶ δ᾿ ἐφύπερθε μέλισσαικηροχύτου μέλιτος λαροῖς ἐπὶ χείλεσι βαῖνον.”

“Σιγάτω λάσιον Δρυάδων λέπας, οἵ τ᾿ ἀπὸ πέτρας    κρουνοί, καὶ βληχὴ πουλυμιγὴς τοκάδων,αὐτὸς ἐπεὶ σύριγγι μελίσδεται εὐκελάδῳ Πάν,    ὑγρὸν ἱεὶς ζευκτῶν χεῖλος ὑπὲρ καλαμων·αἱ δὲ πέριξ θαλεροῖσι χορὸν ποσὶν ἐστήσαντο    Ὑδριάδες Νύμφαι, Νύμφαι Ἁμαδρυάδες.”

“Ἀστὴρ πρὶν μὲν ἔλαμπες ἐνὶ ζωοῖσιν Ἑῷος·    νῦν δὲ θανὼν λάμπεις Ἕσπερος ἐν φθιμένοις.”

“Ἀστέρας εἰσαθρεῖς, Ἀστὴρ ἐμός· εἴθε γενοίμην    οὐρανός, ὡς πολλοῖς ὄμμασιν εἰς σὲ βλέπω.”