Marcus Argentarius

“(*) Odyssey i. 170.”

“Ἠράσθης πλουτῶν, Σωσίκρατες: ἀλλὰ πένης ὢν  οὐκέτ᾽ ἐρᾷς: λιμὸς φάρμακον οἷον ἔχει.ἡ δὲ πάρος σε καλεῦσα μύρον καὶ τερπνὸν Ἄδωνιν  Μηνοφίλα, νῦν σου τοὔνομα πυνθάνεται,“τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν, πόθι τοι πτόλις”; ἦ μόλις ἔγνως  τοῦτ᾽ ἔπος, ὡς οὐδεὶς οὐδὲν ἔχοντι φίλος.”

“Οὐκ ἔσθ᾽ οὗτος ἔρως, εἴ τις καλὸν εἶδος ἔχουσαν  βούλετ᾽ ἔχειν, φρονίμοις ὄμμασι πειθόμενος:ἀλλ᾽ ὅστις κακόμορφον ἰδών, τετορημένος ἰοῖς  στέργει, μαινομένης ἐκ φρενὸς αἰθόμενος,οὗτος ἔρως, πῦρ τοῦτο: τὰ γὰρ καλὰ πάντας ὁμοίως  τέρπει τοὺς κρίνειν εἶδος ἐπισταμένους.”