Marco Girolamo Vida

“{{wikipedia-inline}}”

“But see! each Muse, in Leo's golden days,Starts from her trance, and trims her withered bays;Rome's ancient genius, o'er its ruins spread,Shakes off the dust, and rears his reverend head.Then sculpture and her sister-arts revive;Stones leaped to form, and rocks began to live;With sweeter notes each rising temple rung;A Raphael painted, and a Vida sung!Immortal Vida! on whose honoured browThe poet's bays and critic's ivy grow:Cremona now shall ever boast thy name,As next in place to Mantua, next in fame!”

“Ludimus effigiem belli, simulataque verisPraelia, buxo acies fictas, et ludicra regna,Ut gemini inter se reges albusque, nigerquePro laude oppositi certent bicoloribus armis.”

“Ipse viam tantum potui docuisse repertamAonas ad montes, longeque ostendere MusasPlaudentes celsae choreas in vertice rupis.”

“Gratantes plausu excipient: tua gloria coeloSuccedet, nomenque tuum sinus ultimus orbisAudiet, ac nullo diffusum abolebitur aevo.”

“Tunc longe sale saxa sonant, tunc et freta ventisIncipiunt agitata tumescere: littore fluctusIllidunt rauco.”

“Haud satis est illis utcunque claudere versum,Et res verborum propria vi reddere claras;Omnia sed numeris vocum concordibus aptant,Atque sono, quaecunque canunt, imitantur.”

“Principio quoniam magni commercia coeliNumina concessere homini, cui carmina curae,Ipse Deum genitor divinam noluit artemOmnibus expositam vulgo, immeritisque patere:Atque ideo, turbam quo longe arceret inertem,Angustam esse viam voluit, paucisque licere.”

“Idcirco si quando ducum referenda virumqueNomina dura nimis dictu, atque asperrima cultu,Illa aliqui, nunc addentes, nunc inde putantesPauca minutatim, levant, ac mollia reddunt.”

“Nec dubitem versus hirsuti saepe poetaeSuspensus lustrare, et vestigare legendo,Sicubi se quaedam forte inter commoda versuDicta meo ostendant, quae mox melioribus ipseAuspiciis proprios possim mihi vertere in usus,Detersa prorsus prisca rubigine scabra.”

“Praeterea haud lateat te nil conarier artem,Naturam nisi ut assimulet, propiusque sequatur. Hanc unam vates sibi proposuere magistram:Quicquid agunt, hujus semper vestigia servant.”

“Saepe etiam memorandum inter ludicra memento,Permiscere aliquid breviter, mortalia cordaQuod moveat, tangens humanae commoda vitae,Qodque olim jubeant natos meminisse parentes.”

“Jam vero cum rem propones, nomine nunquamProdere conveniet manifesto: semper opertisIndiciis, longe et verborum ambage petitaSignificant, umbraque obducunt: inde tamen, ceuSublustri e nebula, rerum tralucet imagoClarius, et certis datur omnia cernere signis.Hinc si dura mihi passus dicendus Ulysses,Non ilium vero memorabo nomine, sed quiEt mores hominum multorum vidit et urbesNaufragus, eversae post saeva incendia Trojae,Addam alia, angustis complectens omnia dictis.”

“Primus at ille labor versu tenuisse legentemSuspensum, incertumque dia qui denique rerumEventus maneant.”