Gildas

“J A Giles's 1848 translation of Gildas's De Excidio Britanniae”

“Prae aliis itaque Britanniae scriptoribus, solus mihi Gildas...imitabilis esse videtur.”

“Considering the avowed purpose of his work, which is rather hortatory than historical, we are fortunate indeed to be given so much first-hand information by this embittered preacher.”

“Gildas's On the Ruin of Britain is not an attempt at a reasoned account of his times: it is...a brilliant vitriolic diatribe on the wickedness of all things British and the virtue of all things Roman. It is a sermon, obscure, learned and immensely difficult to read, almost as though the writer's pen were choked with the fury of his words.”

“Tum erumpens grex catulorum de cubili laeanae barbarae, tribus, ut lingua eius exprimitur, cyulis, nostra longis navibus.”

“Igitur rursum miserae mittentes epistolas reliquiae ad Agitium Romanae potestatis virum, hoc modo loquentes: "Agitio ter consuli gemitus Britannorum"; et post pauca querentes: "repellunt barbari ad mare, repellit mare ad barbaros; inter haec duo genera funerum aut iugulamur aut mergimur".”

“Interea non cessant uncinata nudorum tela, quibus miserrimi cives de muris tracti solo allidebantur.”

“Interea glaciali figore rigenti insulae et velut longiore terrarum secessu soli visibili non proximae verus ille non de firmamento solum temporali sed de summa etiam caelorum arce tempora cuncta excedente universo orbi praefulgidum sui coruscum ostendens, tempore, ut scimus, summo Tiberii Caesaris, quo absque ullo impedimento delatoribus militum eiusdem, radios suos primum indulget, id est sua praecepta, Christus.”

“Et tacens vetustos immanium tyrannorum annos, qui in aliis longe positis regionibus vulgati sunt, it ut Porphyrius rabidus orientalis adversus ecclesiam canis dementiae suae ac vanitatis stilo hoc etiam adnecteret: "Britannia", inquiens, "fertilis provincia tyrannorum".”

“[Descriptio Britanniae] Campis late pansis collibusque amoeno situ locatis, praepollenti culturae aptis, montibus alternandis animalium pastibus maxime covenientibus, quorum diversorum colorum flores humanis gressibus pulsati non indecentem ceu picturam eisdem imprimebant, electa veluti sponsa monilibus diversis ornata, fontibus lucidis crebris undis niveas veluti glareas pellentibus, pernitidisque rivis leni murmure serpentibus ipsorumque in ripis accubantibus suavis soporis pignus praetendentibus, et lacubus frigidum aquae torrentem vivae exundantibus irrigua.”