Gabriela Zapolska

“Miroslaw Lipinski (ed.) Treasury of Polish Love (1995), pp. 76–77”

“Bo zgodziłam się z życiem i kradnę to, co jest najmilszego. To jest szczyt mądrości.”

“Oj, czasy! czasy nastały. Ani paszy dla bydła, ani uczciwości ludzkiej.”

“Jeden Judasz drugiego za pieniądze sprzedaje.”

“A niech was wszyscy diabli!!!”

“Moje sumienie jest czyste i nie boję się dnia białego.”

“Gdzie widziałaś uczciwą kobietę z rudymi włosami?”

“A przestań się malować, bo wyglądasz jak kamienica odnowiona na przyjazd cesarza.”

“Śmierć na wszystko pomoże.”

“Każda kobieta to fortepian – tylko trzeba umieć grać.”

“Dla męża, mój panie, kobieta się nie potrzebuje pod spodem stroić.”

“Kobieta powinna przejść przez życie cicho i spokojnie.”

“W porządnej kamienicy wypadki się nie trafiają.”

“Na to mamy cztery ściany i sufit, aby brudy swoje prać w domu i aby nikt o nich nie wiedział.”

“Każdy samobójca musi być szalony i stracić poczucie moralności i wiary w obecność Boga.”

“Dla kobiety nie ma, jak dom.”

“Skromność – skarb dziewczęcia.”

“{{smallcaps|Zbyszko}}: Niby to u nas nie ma kokot w kamienicy. Sama mamcia wynajmowała tej z pierwszego piętra. {{smallcaps|Dulska}} (z godnością): Ale się jej nie kłaniam. {{smallcaps|Zbyszko}}: Ale pieniążki za czynsz mamcia bierze od niej, że aż ha... {{smallcaps|Dulska}}: Przepraszam, ja takich pieniędzy dla siebie nie biorę. {{smallcaps|Zbyszko}}: A co mamcia z nimi robi? {{smallcaps|Dulska}} (majestatycznie): Podatki nimi płacę.”

“Ja tam nie mam czasu myśleć.”

“Wielka afera – zagoi się do wesela.”